Bye Lingual Towers musik (weher available): Mauricio Kagel: Piano Trio nr 2 (please note this music is very realistic)
Champ d’action ... wakker worden liggen zweten moeite doen om het zich dichtende gedicht te definiëren als een streng trajecten door de lexicale ruimte voortgedreven door x aantal partikel-uitstoters öder vleermuiszuigende vidangeuses óder engelwerpende kambuizen 1 & al vlam vocht alom ontvlammend de volle volle onbewuste onschuldige zuiglucht - haar onschuld paaps, het phishen van religie als vervuiling of in welke richting ook het gif je gezondheid wil ondermijnen/ontginnen de hoeken van ieder der alle dingen blaffend in je gezicht er is een heerzijde aan alles - weer zo één van het soort dat hun liefde spuwt nul spelt punt hoort boort be hoort punt mij toe kom b v zal het ooit eindigen nee het zal nooit eindigen aan de andere kant van het einde zit er nog een eind dat het hoekje omgaat naar het boven-eindse een zin van mijzelf: de senseo vernulling de Rafaelitische transfiguratie van atie weer een tevreden kopje koffie dat naar milla’s bochtwerk buigt & wenkt een verlustigend verglijden in het blauw van de heilige baai elk visje is een ietepiete maagd maria elke kokosboom buigt van de schatjes jihad martelaren klaar om op je oofd te valhallen prikk’lend je dringding oh oh zo rihihitmisch ma drid ma torentjes toch ma ma mu mm ie de para-nautika van het bewaren de nieuwste gulp der Ungry Young Scientists levend vanop de UYS-conventie pal op het plekje autochtoon dat nog onbezoedeld was wat is uw groep oh ik ben nog niet baf op de kop knal de knieschijven open eender waar het sap maar geextraheerd kan worden maar maar maar het einde is altijd dichter bij het oor dus zing liever een luufdusluid o hoe schoon niet ruiken uw verzen het zijnzweet der angstbuilen de orror van het orribiele de stank der bevrijding bevrijdende de diepe zongen der verzogen geesten allen zijn wij terug bij af op het punt der cirkelquadraturen cirkelend hoog boven het liber libelli zwaaiende bovenhoofds de surfplank van sorry ik kan je nu niet meppen ik moet mij haasten mij reppen om te gaan zitten breien komt altegader in het nuhu het rauwe oog van uw oorlog in uw nergens het fractalenfjordje dat je maakt al postend proestend waterspottend waterpostend postend ende kom doe mee doe mee met de jouissance der nieuwste Parijse vomitteuses begeleid door Herr Composor signeur Da Capo hetzelve alle mieren breien in dezelfde wereldwijde mierenbreifabriek aan dezelfde mierecodebrij oh maar het verlangen oh maar het lijden oh maar oor de ana annihi inhaleur van de traditie die naar achteren het heden instuikt, mevrouw de literator: (van haarzelve dezelfde) het gouden jongensmeisjemoeras der leegheid dat hoekt & haakt in haar & vandaar in het het het HET dames en heren het HET und daar is het ijs alweer so het ego is een magnum het laagje chocola is dun breed breed dun breed wei in feite is alles wat er rest een wonde die zichzelf bezeert de inscriptie schrijft zichzelf in het champ d’action in feite verbergend con plafond het selige zalige virtuele een gebied dat de- ter ter terri torialli ah f*** dat krijg ik niet gebekt voor het substantief van de noen droog is een gebied waar al het sterven de reeds gestorvenen uit- alanceert de nulzone van dit is van mij dit spinneweb is helemaal van mij de spinnen zijn al lang vrij maar hier ben jij jij jij welko welko welkom in mijn zinnepara parapara disio re mi do ... [untsoweiter]	Champ d’action ... wake up sweating trying to define the pome's poeming as a skein of trajectories through lexical spaces driven on by x number of particle-emitters öder bat-sucking vidanges öder angel-throwing combe-busters all flame all fluid all igniting the full full unawareness of innocent air - its innocence is popal, phishing religion as pollution or whichever way the toxic wants your health to be ruined/furthered into gain today - angles of any things barking in your face there's a different angle to everything - another one throwing their love spit zero spelling dot belong be long dot to me com e g will it ever end no it will never end at the other side of end is more end to end-angle the beyond-end oh look a sense of my own:: senseo anullment the Raphaelic transfiguratio of ation another cup of coffee well bent along the curvature of milla's way a lustfull glide into the blue of the holy lagoon its every fish a tiny mother mary and a coconut treebulging with darling jihad martyrs to fahall on your ead and prickly your throngthrall oh so oh rhythmically ma drid ma 2 towers ma ma mu mm y the para-nautica of preservation the latest gush of the ungry young scientists convention hitting the natives where they haven't been hit yet what's your set oh i havent been bang on the head wide open go the kneecaps anywhere the juice can be extracted from but but but the end is always nearer to the ear so singa song uvluv instead o how i loooove ur pome its sweatness the cool orror of the orribulthe stench of liberation liberating the sungs of the lust minds we're all back to squaring circles high above the liber libelli waving a surf plank as an excuse sorry i can't hitya i gotta be running to get nitting all to gather in the now wow the raw war of nowhere the fractal fjord of posting spotting posting please join us in the jouissance of the latest Parisian vomitteuses accomponied by da composor signeur da Capo itself all ants nitting in the same worldwide nitting-factory of ant-i- code oh but the languishing oh but the suffering oh but the ear's the ana annihil inhalator of tradition running backwards mr literator herself: the golden boygirlswamp of emptiness angling his it into her it into its it the IT ladies & gentlemen the IT! und out comes the ice again so the ego's a magnum its chocalate's thin wide wide thin wide wei in fact all that remains's a wound hurting itself the inscription inscribing itself into the champ d'action in fact concealing con ceeling the zelig zalige virtual an area the de- ter ter terri torial a f*** no way i can pronounce that word before the noun of noon where all the dying outbalances the ones past dying the zero zone of this i own the cobweb's all by me the spider's gone i set them free but here you are be welco welco welcome to my pleasure dome toy re ry ... [untsoweiter]
	AMORE ORROR ERROR AMORE ! ROROR RORER REOMA AROMA ORROR MOREO RRORM OMORE ERROR AMORE MORTE AMORT STROMD ESERTIO MOERE AMORE DESERT STORMA LAMORT AMORA

nut widda bang

Netwurker Mez had a nice 'essay' using the Twitter interface yesterday.
i managed a small pome this morning, the interface isn't much the thing
i'm dying to have a go at. I do recommend the Mez wurk there, try
www.twitter.com/netwurker

Otherwise the thing's great to try out playing with the temporal shifts , modulating the writing/reading time ratio's and turn the disadvantages of screen reading into a usable 'quality'. Have the reader relax and be the sideways glancer that she wants to be, just picking up your planted message diacritically.

That's what i was after anyway, Mez's an entirely different story.

In general, there's way too little things of this sort happening in the literary-net-performance way, or i'm not finding it. My English's not up to anything much, i can crank out a wit or two but that's about it, but surely those whose English writing capabilities would make things interesting have a certain literary reputation to uphold, exactly the same reason why nothing much is happening in the barely existent Dutch net scene.

Does it matter? hardly, but it would be nice to see some more of this experimenting with new interfaces. Not to establish new ways of writing, for that these things die out or transmute quicker then you can define them, just to keep things loose and open, give the general user some perspective on how to see this, broadly.

But then experimental authors have a tendency to scorn whatever's general out there.